Όλα αυτά που ποτέ δεν είπες.

Ποτέ, όμως. Τουλάχιστον όχι σε αυτόν που ήθελες.

Τα κράτησες μέσα σου, τα ‘θαψες ζωντανά. Κι ας βούιζαν τα αυτιά σου και το κεφάλι σου από την μάχη που γινόταν μέσα σου. Κι ας έγινε κόμπος το στομάχι σου για τις επόμενες ώρες ή … και μέρες.

Νίκησε ο φόβος -σου σε προστάτεψε από ενδεχόμενη απόρριψη. Νίκησε ο εγωισμός σου – δεν τσαλακώθηκες, δεν έδειξες “αδυναμία” λέγοντας αυτά που νοιώθεις. Νίκησε η ανασφάλειά σου – γιατί τι θα γινόταν αν προσπαθούσες και δεν τα κατάφερνες (;). Νίκησαν όλα αυτά, εναντίον ποιανού? Εναντίον του ίδιου σου του εαυτού και των αναγκών σου, των επιθυμιών σου.

Λέει απίστευτα εύστοχα ο  Χρόνης Μίσσιος : ” Κάναμε το σώμα μας ένα απέραντο νεκροταφείο δολοφονημένων επιθυμιών και προσδοκιών, αφήνουμε τα πιο σημαντικά, τα πιο ουσιαστικά πράγματα, όπως να παίξουμε και να κουβεντιάσουμε με τα παιδιά και τα ζώα, με τα λουλούδια και τα δέντρα, να παίξουμε και να χαρούμε μεταξύ μας, να κάνουμε έρωτα, ν’ απολαύσουμε τη φύση, τις ομορφιές του ανθρώπινου χεριού και του πνεύματος, να κατεβούμε τρυφερά μέσα μας, να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και τον διπλανό μας…”.

Δεν τα πες λοιπόν.. Τα βαλες κατώ από χαλιά, μέσα σε συρτάρια, στο πατάρι, μέσα σε κούτες, τα κάνες τσιγάρα, ποτά και σοκολάτες. Ώσπου μια μέρα, δεν χωράς καν να μπεις στο σπίτι σου. Δεν υπάρχει χώρος να περάσεις.

Εκείνη την μέρα, μην φοβηθείς, μην λυγίσεις. Βάλε δυνατή μουσική να τραγουδήσεις και ξεκίνα το μάζεμα. Βάλε ηλεκτρική σκούπα κατά προτίμηση ( πόσο να καταπιέσω τον Παρθένο μέσα μου?).  Και σιγά σιγά, μάζεψέ τα όλα. Αλλά ήρεμα, με αγάπη. Γιατί όλα αυτά, ακόμα κι αν δεν τα είπες, είναι δικά σου, είναι εσύ.  Είναι επιλογές σου, είναι κομμάτια σου. Μπορεί να σε βάρυναν, να σε πίεσαν, να σου προκάλεσαν hangover ή εξαιτίας τους να πήρες τρία κιλά. Είναι δικά σου όμως. Για μια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής σου, σε αντιπροσώπευαν και σε χαρακτήρισαν. Μην τα αντιμετωπίζεις λοιπόν τώρα σαν ξένα, νόθα παιδιά. Γιατί έτσι προδίδεις τον εαυτό σου.

Μάζεψέ τα με αγάπη και τρυφερότητα, αλλά πέτα τα. Ήταν στιγμές, ήταν φάσεις. Δεν σε χαρακτηρίζουν ισόβια. Αγκάλιασε τα, χαιρέτησε τα και προχώρα. Και με τον καιρό θα αρχίσεις να μαζεύεις λιγότερα, θα δεις. Μην φοβάσαι.

“Do one thing every day that scares you, until it doesn’t scare you anymore”.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s