Αν αγαπήσεις ποτέ Παρθένο… @haveatea.gr

Απλά θα αφήσω αυτό εδώ…

haveatea.gr

logotelikoaspro

haveatea-virgo-tasteyourzodiac.png

Αν ποτέ τύχει και αγαπήσεις Παρθένο, θα καταλάβεις σύντομα, θα το νιώσεις στο πετσί σου σχεδόν, πως πρόκειται για έναν άνθρωπο άκρως συναισθηματικό. Γλυκός, ευγενικός, απόλυτα ερωτικός κι αγαπησιάρης. Θα σε ερωτευτεί με την πρώτη ματιά, θα σε προσελκύσει δειλά-δειλά και θα σε διεκδικήσει με τον πιο ακαταμάχητο τρόπο.

Όντας άκρως τελειομανείς, βάζουν μόνιμο σκοπό της ζωής τους, να διεκδικήσουν και να κατακτήσουν τον ένα και μοναδικό άνθρωπο που θα εντοπίσουν. Άπαξ και τον κερδίσουν δε- κάνουν τα πάντα για να τον κρατήσουν αιχμάλωτο κοντά τους. Γίνονται ανυπέρβλητα ακαταμάχητοι, αδίστακτοι, δύσκολο να τον ξεχάσεις τον Παρθένο εραστή, σου λέω.

Φιλικοί, ευγενικοί, έχουν τον τρόπο, το νάζι και τη φινέτσα να σε καταφέρουν, να κάνεις το δικό τους, να μην μπορείς να τους αντισταθείς. Ξέρεις, είναι από εκείνους τους τύπους/ τύπισσες που πάντοτε κάνουν το δικό τους, χωρίς να μπορείς εν τέλει να τους κατηγορήσεις και για κάτι. Καμία παγαποντιά, καμία…

View original post 121 more words

Advertisements

Nocturne

Είναι 12 παρά περίπου, καθημερινής και κάθομαι μόνη μου στο μπαλκόνι μου. Σαν γεγονός σίγουρα δεν αφορά κανέναν, αλλά σκεφτόμουν…

Σκεφτόμουν τι ήρεμα που είναι όλα την νύχτα. Έχουν καταλαγιάσει πια όλα, τα πρωινά άγχη, οι εντάσεις, οι φασαρίες. Έχεις καταλαγιάσει κι εσύ, πιθανότατα από την κούραση μιας οργιώδους μέρας στην Αθήνα. Είναι σαν να σε υποτάσσει η νύχτα να ηρεμήσεις, να επιστρέψεις στις βάσεις σου και να εστιάσεις στην ικανοποίηση των αναγκών σου, κυρίως επιβίωσης.

Αυτήν την ώρα λοιπόν, καταλήγεις (δεν το εννοώ τόσο μακάβρια όσο ακούγεται). Καταλήγεις στο τι θες να κάνεις τελειώνοντας τη μέρα σου, με ποιόν θες να είσαι. Την νύχτα βγαίνουν οι βασικές ανάγκες, τότε που απλά θες να εξασφαλίσεις στον εαυτό σου την δύναμη ώστε να ξυπνήσεις και αύριο..

Το πώς επιλέγεις λοιπόν να περάσεις τις νύχτες σου, το θεωρώ καθοριστικό και προσδιοριστικό του ποιος είσαι. Άλλοι τα περνούν αγκαλιά με κάποιον, άλλοι πάλι μόνοι τους, άλλοι μουτρωμένοι και τσακωμένοι, άλλοι με φίλους και αδέρφια, άλλοι το ζουν έντονα στα μπαρς. Είναι σημαντικό θεωρώ να αποφασίσεις πώς θες να περνάς, κατά κανόνα, τα βράδια σου, γιατί οι νύχτες είναι ωραίες και είναι κρίμα να στις χαλάνε ή να σου τις χαλάς εσύ ο ίδιος.

Μας κατευνάζει όλους η νύχτα, εκτός από κάποιες στιγμές που μας βγάζει ενστικτώδεις ανάγκες και σκοτεινές πλευρές μας. Σε κάθε περίπτωση πάντως, αποδεικνύεται η επιρροή της πάνω μας. Για αυτό καλό είναι που και που να δίνουμε βάση στην νύχτα ή όπως έχω ξαναπεί, να δίνουμε βάση στον εαυτό μας την νύχτα. Λέει πολλά από αυτά που θα θέλαμε και ψάχνουμε να μάθουμε.

Και επειδή έχω επίσης ξαναπεί ότι είμαι πολυσχιδής προσωπικότητα, πάμε να την πέσουμε παιδιά.. Καλό ξημέρωμα..

Ανησυχίες..

Γυρνώντας σήμερα από το γραφείο, περπατώντας, κρατώντας φακέλους, σακούλες με άδεια τάπερ και χαζεύοντας τις βιτρίνες, σκέφτηκα κάτι που δεν είχε ξαναπεράσει από το μυαλό μου.

Βλέποντας λοιπόν την βιτρίνα γνωστής αλυσίδας ρούχων, με τελείως απρόσωπα ρούχα, με ευτελή υφάσματα και χαζά σχέδια, συνειδητοποίησα το εξής. Δεν μου φταίει το ότι δεν έχω όσα λεφτά θα ήθελα, ούτε ότι δεν έχω γκόμενο, ούτε ότι δουλεύω γύρω στις 10 ώρες καθημερινά.  Δεν με πειράζει τίποτα από όλα αυτά για τα οποία γκρινιάζω, τιμώντας τον τίτλο της μέσης Ελληνίδας του 2018.

Πιο πολύ από όλα με έχει πειράξει η έλλειψη ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ. Θα έλεγα ότι και μόνο η λέξη αυτή καθ’ εαυτή τείνει να γίνει άγνωστη, να εκλείψει από το καθημερινό μας λεξιλόγιο.

Λείπει η ποιότητα σήμερα. Από όλα.  Από τα ρούχα, από το φαγητό, από την διασκέδαση, από τις σχέσεις, από τα συναισθήματα, από τους ανθρώπους. Έχουν γίνει όλα φτηνά, προορισμένα για να καλύψουν μια στιγμιαία ανάγκη μας και τέλος.

Κατέληξα λοιπόν ότι αυτό είναι το βασικό έλλειμμα της κοινωνίας μας και όχι το οικονομικό. Αν υπήρχε κάπου στην καθημερινότητά μας λίγη ποιότητα, αυτή θα ήταν πιο υποφερτή. Και εντάξει την ποιότητας της εμπορικής βιομηχανίας δεν μπορούμε να την ελέγξουμε. Το μέσα μας όμως? Την ψυχή μας? Τα συναισθήματά μας? Πως αποδεχτήκαμε αυτήν την έκπτωση, απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό πρώτα από όλα. Συναναστροφή επιφανειακή, υστερόβουλη, χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον άλλον.  Ίσα να πιούμε έναν καφέ, να πάμε μια βόλτα και μετά πίσω στον μικρόκοσμό μας, όπου όλα σταματούν.

Σίγουρα δεν είναι εύκολο υπό τις παρούσες συνθήκες να αφιερώσουμε χρόνο και στις σχέσεις μας, τουλάχιστον σε όλες. Αλλά τουλάχιστον ας ξεκινάγαμε από κάποιες, πιο σημαντικές ίσως. Και ποιος ξέρει, μπορεί σταδιακά να γινόταν για ακόμα και περισσότερες. Πώς μάθαμε και πώς αποδεχτήκαμε να λειτουργούμε τόσο εγωκεντρικά και αντικοινωνικά? Θα μου πείτε βέβαια τώρα το πάω αλλού.

Ας κλείσω λοιπόν εδώ, με την  ευχή να επαναπροσδιορίσουμε την έννοια της ποιότητας και να προσπαθήσουμε να την εντάξουμε στην ζωή μας.

Εσύ είσαι νέα συνάδελφος, δεν ξέρεις…

Πόσο ακριβά πρέπει να πληρώσεις το γεγονός ότι δεν γεννήθηκες 50 χρονών δικηγόρος;

Είναι από τις πρώτες ατάκες που θα ακούσεις στα πρώτα σου βήματα, και μάλιστα όχι μόνο στα πρώτα, στο χώρο της δικηγορίας. Το ασκούμενη δικηγόρος και το νέα συνάδελφος πάνε μαζί. Και συνήθως συνοδεύονται από αυτό το ύφος υπεροψίας ή ακόμα χειρότερα το ύφος του δεν πρόκειται καν να χάσω το χρόνο μου ασχολούμενος/η μαζί σου.

Ειδικά δε αν δεν έχεις Luis Vuitton ή MCM τσάντα ή αν, ω θεέ μου, φοράς ίσιο παπούτσι… Δεν έχεις κανένα λόγο ύπαρξης. Και έτσι λοιπόν βρίσκεσαι εσύ στην μέση μιας κατάστασης, όπου οι υπάλληλοι ή ακόμα και οι συνάδελφοι σου δεν θα σε εξυπηρετήσουν γιατί δεν πρόκειται να έχουν όφελος από σένα, σου πετάνε  την ατάκα και σε αφήνουν στα κρύα του λουτρού, από την άλλη το αφεντικό σου, γιατί πως να σταθείς μόνος σου σήμερα, θα αρχίσει να αμφιβάλλει για την αποτελεσματικότητά σου. Αφού σε σένα θα κάτσει ο υπάλληλος που δεν θα σε βοηθήσει, δεν θα σε εξυπηρετήσει ή ο συνάδελφος που θα σε πάρει από τα μούτρα και θα σου κλείσει το τηλέφωνο. Και βέβαια στο καλό σενάριο ακολουθεί το “σε είδαν μικρή κοπέλα και δεν ήθελαν να σε εξυπηρετήσουν” ή το “έπρεπε να πήγαινα εγώ να σου έλεγα αν θα έφερναν το συμβόλαιο από το αρχείο”.

Οπότε, έχεις το άγχος σου και την ανασφάλεια σου γιατί προφανώς είναι ανέφικτο τελειώνοντας μια εντελώς θεωρητική σχολή να γνωρίζεις όλα τα διαδικαστικά ζητήματα που καλείσαι να διεκπεραιώσεις, από την άλλη ελάχιστοι έχουν διάθεση να σε βοηθήσουν ή τουλάχιστον να μην σταθούν εμπόδιό σου και βέβαια και την αγωνία να είσαι αποτελεσματικός στην δουλειά σου, ώστε να πας να πιεις κι ένα ποτό το Σάββατο το βράδυ. Να μην αναφερθούμε στα καθημερινά σου outfit , τα οποία πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεγμένα και βεβαίως και στο bitch attitude που πρέπει να σε διακατέχει. Αυτό το τελευταίο είναι ίσως και το χειρότερο. Αν δεν είσαι πικρόχολη σκύλα και κάνεις το λάθος να χαμογελάσεις …… Αυτό έχει μεταφραστεί ως αδυναμία, ως άγνοια, ως απειρία.

Σίγουρα σε όλα τα επαγγέλματα τα πρώτα βήματα είναι δύσκολα. Σίγουρα είσαι ευάλωτος και δέχεσαι τα επικριτικά σχόλια των παλαιότερων. Οι δικηγόροι όμως πάντα θα βρουν ένα τρόπο να πάνε παραπέρα την απλή παρατήρηση και να την εξελίξουν σε προσωπική κόντρα. Χωρίς λόγο. Απλά γιατί εσύ είσαι 27 κι αυτή είναι 48.